Na samo postanowienie o przedstawieniu zarzutów, środek zaskarżenia nie przysługuje. Jak wynika z art. 313 § 1 k.p.k. (kodeksu postępowania karnego) jeżeli dane istniejące w chwili wszczęcia śledztwa lub zebrane w jego toku uzasadniają dostatecznie podejrzenie, że czyn popełniła określona osoba, sporządza się postanowienie o przedstawieniu zarzutów, ogłasza je niezwłocznie podejrzanemu i przesłuchuje się go, chyba że ogłoszenie postanowienia lub przesłuchanie podejrzanego nie jest możliwe z powodu jego ukrywania się lub nieobecności w kraju.   Przedstawienie zarzutów nie jest stwierdzeniem winy osoby, a jedynie polega na zmianie charakteru prawnego takiej osoby, co wiąże się z jego prawami w postępowaniu przygotowawczym (np. zaznajomienie się z materiałami postępowania przygotowawczego), co ma służyć jego prawu do obrony. Dopiero po przeprowadzeniu postępowania sądowego sąd wydaje wyrok, w którym stwierdza m. in. winę oskarżonego.   Postanowienie o przedstawieniu zarzutów zawierać winno wskazanie podejrzanego, dokładne określenie zarzucanego mu czynu i jego kwalifikacji prawnej. Podejrzany może do czasu zawiadomienia go o terminie zaznajomienia z materiałami postępowania przygotowawczego żądać podania mu ustnie podstaw zarzutów, a także sporządzenia uzasadnienia na piśmie, o czym należy go pouczyć. Żądanie sporządzenia uzasadnienia przedstawionych zarzutów składa się do tego organu, który wydał postanowienie o przedstawieniu zarzutów (w opisanym stanie faktycznym będzie to określona jednostka prokuratury).