“Jeżeli chodzi o kwestie ojcostwa dziecka poczętego w trakcie trwania związku małżeńskiego, to zgodnie z art. 62 k.r.o., istnieje domniemanie prawne co do ojcostwa dziecka. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli dziecko urodziło się w czasie trwania małżeństwa albo przed upływem trzystu dni od jego ustania lub unieważnienia, domniemywa się, że pochodzi ono od męża matki.”

“W myśl art. 63 k.r.o. mąż matki może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o urodzeniu dziecka przez żonę, nie później jednak niż do osiągnięcia przez dziecko pełnoletności.   Jarosław Olejarz Porady prawne www. SerwisPrawa.pl”

“Nie ma obecnie podstaw do sugerowania się stanowiskiem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w Wytycznych z dnia 26 kwietnia 1951 roku sygn. akt C. Prez. 798/51, wyrażonym na tle innego stanu prawnego.”

“Domniemania powyższe mogą być obalone tylko na skutek powództwa o zaprzeczenie ojcostwa. Jak w wyroku z dnia 13 grudnia 2000 roku, stwierdził Sąd Najwyższy sygn. akt III CKN 1422/00, celem procesu o zaprzeczenie ojcostwa nie jest ustalenie ojcostwa biologicznego męża matki, lecz obalenie ustawowego domniemania, że dziecko od niego pochodzi.”

“Jeżeli sytuacja materialna powoda jest na tyle trudna, że nie jest on w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny ponieść kosztów sądowych, może złożyć wniosek o zwolnienie go od ich ponoszenia. Wniosek o zwolnienie z kosztów może być złożony w każdym czasie (przy wnoszeniu pozwu jak i po jego wniesieniu).”

“Pozew pod rygorem zwrotu musi zostać złożony w 2 egzemplarzach (przedłożenie tylko jednego egzemplarza pozwu jest brakiem formalnym wymagającym uzupełnienia – a w przypadku nie nadesłania we wskazanym terminie sąd zwraca pozew, pozostawiając go bez rozpoznania). Jeden egzemplarz pozwu pozostaje w aktach sprawy, drugi jest przez sąd doręczany stronie przeciwnej.”

“Tego rodzaju dyrektywa nie została powtórzona przez Sąd Najwyższy w uchwale pełnego Składu Izby Cywilnej - wytycznych wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej w zakresie stosowania przepisów art. 56 oraz art. 58 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z dnia 18 marca 1968 roku sygn. akt III CZP 70/66. Można zatem określić, że jeżeli w ocenie sądu zachodzi przesłanka trwałego i zupełnego rozkładu pożycia małżeństwa a nie zachodzą przesłanki negatywne orzeczenia rozwodu, sąd winien orzec rozwód nawet, po krótkim czasie pożycia małżeńskiego.   Jeżeli chodzi o postępowanie w sprawie o rozwód, to właściwym do rozpoznania spraw o rozwód jest sąd okręgowy ostatniego wspólnego miejsca zamieszkania małżonków, jeżeli chociaż jedno z nich nadal tam (w tym samym okręgu) zamieszkuje (art. 17 k.p.c. i art. 41 k.p.c.).”